
Telefonum çaldı, neden…
Bu saatte aranmazdım ki ‘BEN!’
Kimdir diye düşünüp ‘Alo’ derken,
Senin sesinle irkildim birden,
Uzun zamandır duymadığım,
Deli gibi özlediğim sesin,
En kötü anımda, beni neşelendiren,
En neşeli anımda, hüzünlendirebilen sesin,
Neden aradın bunca zaman sonra!
Biliyorum canımı yakmak için,
Biliyorum da senin bilmediğin,
Sayende tükenmiş bu can, artık yanar mı sandın?
Kül olmuş bu yürek, yeniden alev alır mı sandın?
Hoşçakal bebeğim…
Dostça kal bebeğim…